In deze Veertigdagentijd willen we openstaan voor de werking van de Heilige Geest in ons leven. De Geest zoekt en vindt steeds nieuwe wegen. Ook vandaag inspireert de Geest mensen om op weg te gaan. Kunnen we onze ogen en oren openhouden om de tekens van de Geest te verstaan?
In de basisschikking zien we een opengeslagen waaier die staat voor beweging en communicatie op weg naar een andere toekomst: een nieuw begin.
4e zondag:
In de stille winter groeien de knoppen die even later openbarsten.
De roze en witte tere bloesemtakken in de grote vaas verbeelden het licht, het zien van de lente. Ze maken het werk van God zichtbaar.
Het kaarsje in het kleine vaasje is een teken voor het licht van de wereld.
Biddag voor gewas & arbeid:
De echte schatten zijn verborgen
In zaden, vol kiemkracht
gezaaid in vruchtbare grond,
groei voor de toekomst.
3e zondag:
Water, levensbron, de iris, een teken voor de drie-eenheid, hemelsblauw, goddelijk geel en zuiver wit. De iris kleurt onze ogen waardoor we kunnen zien naar de ander.
2e zondag:
Op een berg heb je uitzicht over je leven, de weg die je bent gegaan en de weg die je wilt gaan. De drie witte bloemen symboliseren onschuld en zuiverheid, de wilgentakken staan voor groei en vertrouwen. Zand en stenen benadrukken de berg. “Drie bloemen, symbool voor drie vrienden die zorgen, meedragen met de vriend op diens onbekende weg, in vertrouwen groeien’.
1e zondag:
De waaier is nu nog donker van kleur. Het is een tijd van inkeer en bezinning, die we kunnen zien als een woestijnreis. De grote glazen vaas met zand staat symbool voor de woestijn.
In de kleine vaas paars/lila bloemen en daarop een witte duif. Die staat voor de heilige Geest en helpt ons de juiste weg te vinden. De in de waaier geweven grassen als teken van verleidingen van Gods weg af te raken”